Ebo Fraterman
Ebo Fraterman is zeer succesvol in de wereld van toegepaste fotografie; hij heeft een aantal prijzen mogen ontvangen waaronder meerdere Merit Awards. Toegepaste fotografie is een mengvorm van documentaire en artistieke fotografie. Het is bij uitstek de fotografie van de reclame- en modewereld.Het hele jaar maakt hij werk in opdracht van grote bedrijven of magazines. Hij werkt mee aan reclamecampagnes van grote merken als Mercedes, Lexus, Tui, Audi en Toyota. Ook werkt hij voor grote internationale reclamebureaus.
Eén week in het jaar doet hij wat zijn hart hem zelf ingeeft. Dan gaat hij naar China, Amerika, India, of waar dan ook. Zijn foto’s voor de grote reclamecampagnes zijn bekend over de hele wereld, zijn signatuur altijd herkenbaar. Bijzondere ensceneringen in imposante en weidse landschappen, niet alleen gefotografeerd in ‘the great outdoors’ maar ook in het moderne landschap van de wereldsteden.
Niki Polman
Niki Polman (1982) zoekt naar de maakbaarheid van de identiteit.Wat zorgt ervoor dat een jong meisje een volwassen vrouw lijkt? Hoe kun je jezelf veranderen? Het zijn vragen waar ze in haar fotowerk haar visie op geeft.
Niki Polman creëert de maakbare mens niet door het beeld op de computer te manipuleren. Ze brengt veranderingen aan met kleding en make-up. Daarnaast geeft ze het model een andere houding en een andere blik.
Ze fotografeert tegen een rustige achtergrond waardoor alle aandacht naar het model gaat. Hierdoor worden subtiele veranderingen zichtbaar.
Veranderingen die iemand een nieuwe identiteit kunnen geven.
Niki Polman is in 2006 afgestudeerd aan de Akademie voor Beeldende Kunst en Vormgeving (AKI) te Enschede. Ze heeft haar foto’s nadien al vele malen kunnen exposeren. In 2006 is zij genomineerd voor de Kunstbeeld/Art Olive Award, een prijs voor jong, pas afgestudeerd talent.
Carli Hermes
Carli Hermes (Schijndel, 23 april 1963) is een Nederlandse fotograaf en videoclipregisseur.Carli Hermès studeerde fotografie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag en aan de Bournemouth School of Art in Engeland. Hij werd internationaal bekend met zijn fotografie voor reclamecampagnes voor merken als Martini, Swatch, Levi's, Mexx, Nike, WE, Philips, Sony, BMW, Suit Supply, Artsen zonder grenzen en Mercedes Benz.
Daarnaast maakte hij diverse modereportages voor toonaangevende bladen als Dutch, ELLE, Zoom, Max, Black & White, Madame Figaro, Playboy en Avenue. Ook portretteerde hij (internationale) persoonlijkheden als Edgar Davids, Inge de Bruijn, Leon de Winter, Tanja Jess, Natalie Imbruglia en Rutger Hauer. Naast zijn fotografisch werk is Carli ook actief als regisseur van commercials en video's, onder meer voor G-Star, Royal Club, Marco Borsato en de Nationale Spoorwegen.
Over zijn fotografisch werk zijn verschillende boeken verschenen. Zijn werk is tentoongesteld in diverse galeries en musea, waaronder het Groninger Museum, het FotoFestival Naarden en Kunsthal Rotterdam. Van 2006 tot 2007 zat Carli in de jury van het programma Holland's Next Top Model.
Maike Ammann
05.04.1980, Coesfeld (DE) woont en werkt in Berlijn1999 Abitur, Annette von Droste Hülshoff Gymnasium, Münster (DE)
2004 bachelor Fotografie, cum laude
Aki, akademie voor beeldende kunst en vormgeving, Enschede (NL)
2005-/07 studie kunstgeschiedenis, filosofie, archeologie
Humboldt Universität Berlin (DE)
tentoonstellingen:
2010 ‘groen, blauw en geel’, kunstuitleen Den Helder (NL)
2010 'artolive xxl', Westergasfabrieksterrein, Amsterdam (NL)
2010 'reset', Clubschiene, Münster (DE)
2010 'fotofolio', Stadthausgalerie, Münster (DE)
Maike stelt 2 werken beschikbaar
Erwin Olaf (1959)
De Nederlandse fotograaf Erwin Olaf werd in juli 1959 in Hilversum geboren als Erwin Olaf Springveld. Erwin Olaf volgde de School voor de Journalistiek in Utrecht, waar hij kennismaakte met de fotojournalistiek. In 1981 studeerde hij af als schrijvend journalist. In 1982 vestigde Erwin Olaf zich als zelfstandig fotograaf. Hij ontwikkelde een heel eigen humoristische en sensuele stijl, waarmee hij zowel vrij werk maakte als ook vele opdrachten uitvoerde. Olaf fotografeerde wereldwijde campagnes voor onder andere Diesel, Heineken, Microsoft en Nokia. Enkele van deze campagnes werden met prestigieuze prijzen bekroond. Al vroeg in zijn carrière besloot Erwin Olaf om naast opdrachten ook vrij werk te blijven maken. Dit vrije werk bestaat uit series met een gemeenschappelijke noemer. Voor zijn eerste serie Chessmen (1987/88) ontving hij in Keulen de prijs voor jonge Europese fotografen. Na Chessmen volgden series als Blacks (1990), Mind of their own (1995), Mature (1999), Fashion Victims (2000), Royal blood (2000) en Paradise the club (2001), Separation (2002/3). Vanaf Separation wordt Olaf genuanceerder. Thema's als kwetsbaarheid en eenzaamheid komen centraal te staan in zijn series Rain (2004), Hope (2005), Grief (2007), Fall (2008), Dusk (2009), Dawn (2010) en Hotel (2010). Zijn werk is geëxposeerd in tal van musea in Europa, Azië en Amerika. Sinds november 2010 is er een permanente tentoonstelling van 8 levensgrote foto’s in het herbouwde DeLaMar theater in Amsterdam die geïnspireerd zijn op toneelklassiekers. Eastman Gallery exposeert een beeld uit de serie grief, genaamd ‘ Margareth’ . De beelden roepen allerlei vragen op. We zien mensen, sommigen huilend, anderen naar buiten starend door de ramen van een jaren ‘60-interieur.
Benno Thoma (Maastricht, 1956)
Fotografie is altijd de rode draad geweest in het leven van fotografisch kunstenaar Benno Thoma. De fotografie begon, zoals voor velen, als een hobby en is uitgegroeid tot waar hij nu is; een toonaangevend, bekroond en veelgevraagd fotograaf op het gebied van Hotel, Reclame en Interieur Fotografie. Zowel hotelinterieurs als vele architectonische wonderen over de hele wereld zijn door hem op de gevoelige plaat vastgelegd. Zo heeft hij recent een boek met foto’s van het Cultural Village gemaakt, speciaal in opdracht voor de Emir van Qatar. En in opdracht van ZF Design maakte hij prachtige foto’s van de moderne Sakirin Moskee in Istanboel. Benno houdt van de schoonheid van architectuur en de mogelijkheden die het biedt om composities te maken. Daarnaast is hij geboeid door het mannenlichaam, hetgeen duidelijk naar voren komt in de fotoserie ‘WET’. Door het gebruik van het element water en door het manipuleren met licht en compositie presenteert hij het mannelijk lichaam zoals hij het ziet; kwetsbaar en onschuldig. Eastman Gallery exposeert foto-objecten uit de serie ‘WET’ bestaande uit groot formaat foto¹s (150 x 100 cm en 75 x 75 cm) rechtstreeks afgedrukt op aluminium (dibond), waardoor er een prachtig en uniek dynamisch beeld ontstaat.
Kirsten Wilmink
Het werk van Kirsten Wilmink werd door de galeriehouder Ella Buzo ontdekt tijdens de laatste eindexamententoonstelling aan de AKI ArtEZ Academie voor beeldende kunsten Enschede. Kort na haar afstuderen werd Kirsten Wilmink toegelaten bij het Sandberg Instituut in Amsterdam en heeft twee prijzen in de wacht gesleept bij de Photo Academy Award 2009, gecombineerd met een reizende tentoonstelling naar Den Haag, Rotterdam, Amsterdam, Groningen en Antwerpen.Als cross media designer heeft Kirsten Wilmink zich gespecialiseerd in geënsceneerde fotografie met de serie The Truth About Germans als afstudeerproject. Verschillende vooroordelen tegen Duitsers en Duitsland komen daarbij op een bijzonder overdreven en humoristische wijze aan bod. Kleding, accessoires, locaties, lichaamshouding en gezichtsuitdrukking zijn minutieus op elkaar afgestemd en tot in de kleinste details geregisseerd en gefotografeerd. Ieder gevisualiseerd (voor)oordeel levert een wonderlijke en intrigerende schoonheid op die op een serieuze en/of hilarische wijze de waarheid bevestigt of ontkracht.
Robin Utrecht
Robin Utrecht (1974) bracht vaste gronden onder zijn voeten met een studie aan de Koninklijke Academie van de Beeldende Kunsten (KABK) in Den Haag. Hij koos als uitblinker voor de fotojournalistiek; eerst bij Utrechts Nieuwsblad, om zich daarna in rap tempo tot een van Neerlands beste nieuwsfotografen te ontwikkelen. Hij won in 2002 de Zilveren Camera met de foto van het ontzielde lichaam van de doodgeschoten Pim Fortuyn. Tegelijkertijd werd hij verkozen tot Fotojournalist van het Jaar. De prijzenregen hield daarna niet op, met onder meer de Sony Photo Award in 2008, een eervolle vermelding bij World Press Photo in 2010 en in datzelfde jaar de eerste prijs bij de fotowedstrijd van National Geographic.De laatste jaren ontwikkelt Robin zich meer en sterker in de vrije opdracht. Hij reist veel door landen in onder meer Zuid-Amerika, Afrika en Azië. Die tochten brengt hem als fotograaf steeds meer bij de mens, vaak tegen de achtergrond van haar bestaan. ,,In mijn fotografie zoek ik altijd wel het menselijk element’’, zegt hijzelf. Een echte Robin Utrecht heeft sterke kleuren, spanning; alles geplaatst in een goede compositie, los van storende elementen die er niet toe doen. Al heeft Robin wel altijd oog voor het ironische, humoristische dat de mens laat zien.
Angèle Etoundi Essamba
Angele Etoundi Essamba is geboren in Douala Kameroen en groeide vanaf haar 10e jaar op in Frankrijk. Daar kreeg ze ook haar basisopleiding. Ze kwam in 1982 in Nederland en op de Nederlandse Fotovakschool ontwikkelde ze haar passie voor de fotografie. Essamba’s werk laat een aanhoudend vertrouwen zien dat visuele beelden een krachtig communicatiemiddel is om emotionele en spirituele waarden weer te geven, als toevoeging op de formele esthetische kwaliteit. Haar beelden laten ons een dialoog zien tussen man en vrouw, vorm en inhoud, lichaam en ziel, Afrika en de wereld. Ze bieden tevens een tijdloze visualisatie van universele symbolen en wijsheid. Ze put inspiratie uit de geschiedenis, invloeden, perspectieven en persoonlijk gevoel van esthetiek om een foto tot stand te laten komen. Sleutelwoorden voor haar werk zijn; Trots, Kracht en Bewust zijn.Etoundi Essamba kreeg internationale erkenning met haar tentoonstellingen over de gehele wereld. Haar eerste exhibitie was in 1985 in “ La Maison Descartes” in Amsterdam en daarna volgden er veel meer in onder andere; Kameroen, Zuid Afrika, Mali, Senegal, Tanzania, Algarije, Spanje, Italie, Frankrijk, Duitsland, Belgie, Engeland, Nederland, Denemarken, Zweden, Cuba, Mexico en Pennsylvanie, Florida en New York in Amerika. Haar werk kent ook een aantal publicaties; Passion 1989; Contrasts 1995; Symboles 1999; Noirs 2001; La Metamorphose du Sublime 2003; Dialoques 2006; Violes et Devoilements 2008 en wordt ook in een aantal publieke en private collecties gepresenteerd.
Thomas Gertz (1966)
Thomas Gertz is geboren in Winnenden, Duitsland. Sinds de opleiding als fotograaf aan de Johannes Gutenberg school in Stuttgart (1984-1987) is hij werkzaam als technisch assistent cameraman en fotograaf voor diverse nationale en internationale studio’s. Daarnaast neemt hij deel aan projecten en exposities in Duitsland en Nieuw-Zeeland. In zijn persoonlijk werk maakt hij zich los van de oorspronkelijke betekenis of verschijning van de dingen. Hij gebruikt het als grondstoffen. Dit leidt tot iets nieuws. Hoewel zij de werkelijkheid vertegenwoordigen laten ze iets anders zien. Een andere werkelijkheid. Voor ieder op een eigen wijze te interpreteren. Dit samenspel van de echte werkelijkheid en de nieuwe werkelijkheid is boeiend. De fotokunst die Eastman Gallery tentoonstelt laat een bijna microscopische weergave zien van de objecten die hij fotografeert. Dit resulteert in zeer verrassende, inspirerende en unieke beelden.
Eric van den Elsen
Eric van den Elsen (1961, Rotterdam) heeft van 1982-1986 de opleiding voor Beeldende Kunsten gedaan in Den Haag. Vanaf die tijd heeft hij zich gespecialiseerd in de Fashion–, Portret-, en Documentaire fotografie. Eric van den Elsen houdt er voor een modefotograaf een eigenzinnige kijk op na, en voor een journalistieke fotograaf heeft hij veel oog voor modieus detail. Op virtuoze wijze weeft Van den Elsen meerdere soorten fotografie door elkaar om tot een geheel eigen stijl te komen. Hij werkt voor de bekende Nederlandse en Italiaanse modebladen en bedrijven. Hij publiceert regelmatig voor ondermeer; Marie Claire, Linda, Cosmopolitan, JAN, Hide & Chic, La Vie en Rose, Elegance, Voque Sposa. Daarnaast heeft hij commercieel werk gemaakt voor opdrachtgevers als Sony, WE, Philips en MEXX en reisde hij naar talloze landen om reisreportages te maken. Ook heeft Eric verschillende boeken op zijn naam staan, waaronder 'Heldinnen', dat hij samen met Ronald Giphart maakte. Eastman Gallery exposeert een prachtige foto van KATJA SCHUURMAN uit een serie die Eric fotografeerde voor de Playboy. De foto’s zijn gemaakt op Costa Rica en in tegenstelling tot de vorige keer gaat ze niet als Thera, maar gewoon als zichzelf uit de kleren.André Wagner (1980, Brugstadt, Duitsland)
André woont en werkt in Berlijn, maar voor zijn fotografie reist hij de hele wereld over, met een voorliefde voor Spanje, Finland en Nieuw Zeeland. André ziet zichzelf als een fotograaf en een fotokunstenaar. André komt oorspronkelijk uit het schilderkunst, was begonnen met graffiti. Daar heb je een vel papier of muur waarop je fantasieën verbeeldt. Voor André betekent fotograferen tekenen met licht met de donkere nacht als je tekenpapier. De nachtopnamen zijn een combinatie van fotografie en graffiti; Lichtgraffiti Sinds 10 jaar gaat hij virtuoos om met cameratechniek en ensceneert hij portretten en landschappen tot in het kleinste detail. Exposities brachten hem reeds door Europa, China, Nieuw Zeeland en Amerika. Met de series die in 2010 zijn ontstaan verleid hij de kijker intuïtief naar zijn beelden te kijken om daarna in allerlei filosofische koppelingen verstrikt te raken. André heeft zich ingezet voor het avontuur van onzekere lichtomstandigheden. Er is iets mis met het licht in zijn foto's. Het is zijn manipulatie van het licht, die de toeschouwer twijfelachtig maken; dag verandert in nacht, kunstmatig licht in de zon en de zon in de maan. Dit is, bijvoorbeeld als een boom in de zon zo sterk is verlicht met kunstlicht, dat het lijkt te schitteren op de foto en al het andere in de omgeving vervaagd in de donkere achtergrond, dag veranderd in de nacht. André fotografeert pure natuur en vormen die hem aan de alledaagse dingen doet denken, met name ‘s nachts en belicht tot wel 4 uren. Hij heeft een idee van hoe het eruit moet zien. De structuur die ontstaat aan het einde is een uitdrukking van zijn beweging in de scène, bijna een zelfportret. Het afgebeelde licht is de weg door zijn tijd. In principe is dit zijn persoonlijke manier om een dagboek bij te houden. Aan de ene kant zijn André Wagner's foto's fotometrisch gemanipuleerd, maar aan de andere kant ze zijn volledig analoog geproduceerd. Sterker nog, vieren ze de natuur in een daad van verbetering, maar op hetzelfde moment laten ze zien dat de mens de natuur bedreigd en vervormd. Hoewel esthetisch aantrekkelijk en harmonieus georkestreerd, als geworpen in een van deze foto zou men zich verloren voelen.Kevin Best (1960, New Zealand/Australia)
In geen andere tijd dan in de 17e eeuw was het stilleven belangrijker. Vele soorten stillevens ontstonden. De oudste vorm van dit genre was het banketjes, ofwel banket stillevens. Een gearrangeerde tafel, bedekt met culinaire specialiteiten, fijne schepen, en luxe textiel nam de voorgrond in dit type beeld. Stilleven kunstenaars hoopten de meest realistische weergave die maar mogelijk is te bereiken. Het was hun doel om de perfecte illusie te creëren. Voor een kunstenaar die stillevens interpreteert van de Nederlandse Gouden Eeuw, in een nieuw medium, kon hij niet in een beter land geboren worden; New Zealand was in 1645 vernoemd naar de Nederlandse provincie Nieuw Zeeland. Fotograaf Kevin Best vangt met zijn rangschikking van materiaal en ruimte de sfeer die de ateliers van vroegere voorgangers moeten hebben gehad. Met zorgvuldigheid en liefde voor detail fotografeert hij stillevens, geïnspireerd door het werk van stillevenschilders uit Nederland en Vlaanderen, in het bijzonder Pieter Claesz en Willem Kalf, wiens foto's hij trouw stelt aan de originelen. Hij interpreteert de oude meesters op een moderne manier. Op het eerste gezicht hebben zijn composities hetzelfde effect als die van de oude meesters, maar een nadere blik onthult het beeld als fotografisch en het wijzigen van de traditionele wijze van waarneming met een ironische twist.
Kevin brengt ons terug naar de gouden tijd. Hij heeft een uitgebreide collectie van items die kenmerkend zijn in de originele schilderijen; reusachtige glas van Roemer's, delicate 'Kraak' porselein, Duitse Westerwald kruiken, agaat en zilveren messen en 300 jaar oude bronzen kandelaars. Wat hij niet kan vinden maakt hij. Hij heeft een encyclopedische kennis van de betekenis van elk item in elk werk en hoe ze met elkaar een verhaal vormen dat een diepe betekenis had in een tijd van grote rijkdom en angst. Een verhaal dat refereert aan deze tijd.
Het maken van elk werk kan weken of maanden in beslag nemen, zijn minutieuze techniek heeft hij geleerd bij de Australische Centrum voor Fotografie.
Edland Man (1958)
Edland Man studeerde aan de Academie voor de Kunsten in Groningen waarbij hij zich met name richtte op het tekenen, fotograferen en mouleren op de afdeling Fashion. Hij heeft er nooit direct aan gedacht om te fotograferen, maar het directe contact met de modewereld deed hem overwegen professioneel fotograaf te worden. Om die reden vertrok hij in de jaren ‘80 naar Milaan om zijn werk te promoten. Hij zat in die tijd nog op de academie, maar besloot zich desondanks in Milaan te vestigen en te gaan werken voor het vooraanstaande Fashion magazine Vanity als assistent directeur en Fashion illustrator. Na een jaar werkte hij tevens voor de Spaanse Voque en daar ontwikkelde hij een nieuwe techniek van illustreren; foto montage door foto’s te knippen en weer op te plakken in een nieuw perspectief. Vanaf dat moment begon hij te werken als een fotograaf. 15 jaar lang verbleef hij in Italië , momenteel heeft hij ook een studio in Amsterdam. Edland Man heeft een zeer eigen stijl van fotograferen. Hij weet een foto’s zo te monteren, met en zonder computer, dat hij een surrealistische wereld creëert geïnspireerd door zijn eigen creativiteit, mode en muziek. Edland benadert fotografie anders dan een gemiddeld fotograaf, hij ziet fotografie als een penseel en combineert daarbij handwerk met digitale technieken. Eastman Gallery presenteert u , als voorloper van een solo expositie in Mei 2012, foto objecten uit zijn serie Liquids; Een studie van het menselijk lichaam met een surrealistische kijk, geïnspireerd door computer technieken.Sake Elzinga (Groningen 1959)
Sake is opgeleid aan de fotovakschool te Apeldoorn. Na een vijftal jaren vooral technische ervaring te hebben opgedaan is hij sinds 1982 werkzaam als zelfstandig fotograaf. Zijn thuisbasis is Assen. Elzinga's werkterrein is breed: van de actuele politiek tot sport en tot kunst en cultuur; de opdrachten liggen op regionaal, nationaal en internationaal gebied. Sinds 1987 is hij een van de vaste fotocorrespondenten voor het NRC Handelsblad. Vele publicaties zijn verlucht met zijn foto's. Hij ontving verschillende fotoprijzen, o.a. in 1990 de tweede prijs sport World Press, in 1994 de eerste prijs in de categorie documentair Nederland in de Zilveren Camera. In 2001 won hij de eerste prijs in de categorie Kunst, cultuur, architectuur en techniek in de Zilveren Camera. Voor zijn serie over Tsjernobyl ontving hij in 1996 de Fuji Award, een hoge onderscheiding in de fotowereld. Belangrijker nog dan bovenstaande opsomming, de fotografie van Sake kenmerkt zich door echt het vastleggen van een emotie, welke dan ook. De ziel van een persoon of zelfs van een gebouw of plek. Hij vertelt verhalen met meerdere lagen en dat raakt je. Eastman Gallery laat tientallen grootformaat fine art prints zien van Sake Elzinga,
Joost Berndes
Joost Berndes studeerde fotografie aan de Koninklijke Academie van Kunsten in Den Haag. Na het behalen van zijn bachelors diploma bracht hij jaren als assistant door bij topfotografen op het gebied van stills- en locatie fotografie. Uiteindelijk begon hij zijn eigen studio in het oosten van Nederland en heeft inmiddels ruime ervaring met locatie en studio-producties voor vele nationale en internationale cliënten. Door de jaren heen heeft Joost een scherp oog en een verfijnde fotografische stijl ontwikkeld en geniet hij er enorm van dit toe te passen zoals is te zien in een breed scala van werk.
Anne van Houwelingen
Anne (1963) haalt zijn inspiratie uit de rauwe schoonheid van overweldigende landschappen. Met zijn fotografie wil Anne het gevoel overbrengen dáár te zijn. Zijn landschappen zuigen je het beeld in en laten je verwonderd staren naar de prachtige natuur om je heen. Soms sta je plotseling oog in oog met een wild dier, dan weer ontdek je een bijzonder grafisch element. Of je krijgt de neiging om de boel de boel te laten, op je rug te gaan liggen en de sterren te tellen. Als fotograaf en astronoom is Anne gefascineerd door licht. “Een fotocamera is eigenlijk maar een sneu substituut voor onze menselijke zintuigen. Zo ervaren wij de wereld in drie dimensies terwijl de camera er maar twee kan weergeven. Om de grootsheid van het landschap over te brengen, werk ik daarom veel met schaduw en licht, wat de foto diepte geeft. Verder maak ik graag grote werken, die je niet in één oogopslag kunt overzien. Dat dwingt het oog om de lijnen in mijn compositie te volgen, waarbij het steeds weer op nieuwe, verrassende details stuit. Maar ik wil meer. Ik wil de aanschouwer transporteren naar die plek, naar dat moment, en hem de emoties laten ervaren die mij in hun greep hielden. Als ik iemand die mijn werk bekijkt zijn adem even hoor inhouden, als ik zie dat zijn ogen groter worden, als ik een zucht van verlangen hoor… dan weet ik dat het me gelukt is.”
David Degen
De vrolijke werken van David toveren vaak een glimlach op het gezicht van mensen die z'n trilografieen voor het eerst zien. Een perfekt moment vasthouden, dat heeft de Berlijnse fotograaf zich als taak gesteld, en dan meteen in drievoud. Hij is voortdurend op zoek naar nieuwe onderwerpen, in z'n woonplaats Berlijn of in andere wereldsteden. Eastman Gallery heeft altijd een aantal van z'n werken op voorraad. De trilografieen zijn in oplage beperkt en gesigneerd door de maker.
Patrick Hughes
Deze Britse schilder is geboren in Birmingham op 20 oktober 1939 en woont en werkt in Londen. Hij creërt reeds 40 jaar werken geïnspireerd door optica, perspectief en illusie. Sinds zijn eerste solotentoonstelling in de Portal Gallery, Londen, in 1961, Hughes heeft uitgebreid geexposeerd in Londen, evenals in heel het Verenigd Koninkrijk, Europa, Zuidoost-Azië, het Midden-Oosten, Amerika en Canada. In 2010, had hij solotentoonstellingen in Park Ryu Sook Gallery (Soeul, Zuid-Korea), Galerie Lélia Mordoch (Parijs, Frankrijk), Galerie Boisserée (Keulen, Duitsland) en Flowers Central (Londen, Engeland), en nam deel in twee groepshows. Patrick Hughes wordt algemeen erkend als een van de grote schilders van hedendaagse Britse kunst. Hoewel hij is gelinked aan de Britse surrealisten en de Pop kunstenaars, heeft hij zijn eigen niche gevonden. Naast schilderen is hij ook een designer, leraar en schrijver. Hughes is auteur van talrijke magazine artikelen en vier boeken die zijn unieke artistieke visie en concepten weerspiegelen. Hughes van vroege werken zijn gemaakt in een verscheidenheid van media: olie, pen en inkt en zeefdruk. In het algemeen, zijn ze grafische verkenningen van optische paradoxen .
In de jaren zeventig, begon Hughes zijn regenboog periode — gemarkeerd door zijn plaatsing van regenbogen in onmogelijke situaties. Deze verkenning bleef tot mid-jaren 1980, geproduceerd ontelbare variaties op een thema.
Hughes maakte zijn eerste Reverspective — een samentrekking van "omgekeerde" en "perspectief" — in 1964. Ze worden soms "sticking-out schilderijen", of "moving pictures “, genoemd. Reverspectives zijn driedimensionale schilderijen in perspectief dat, vanaf de voorzijde gezien, in eerste instantie de indruk geeft van het bekijken van een geschilderd plat oppervlak. Echter, zodra de kijker zelfs maar lichtjes het hoofd beweegt, het drie-dimensionale oppervlak waarop het perspectief is gemaakt, accentueert de diepte van het beeld en versnelt het verschuivende perspectief meer dan de hersenen normaal aankunnen. Dit zorgt voor een krachtige en vaak desoriënterende indruk van diepte en beweging. De illusie wordt mogelijk gemaakt door het schilderen van de weergave in omgekeerde vorm op het oppervlak, dat wil zeggen, de delen van het schilderij die het verste uitsteken zijn geschilderd met het meest afgelegen deel van de scène.
www.patrickhughes.co.uk
www.patrickhughes.co.uk/films.htm
Patrick Hughes 20 questions